Hebrews, chapter 8. Κεφαλαίονται επί τοις λεγαμίνοις, το Ιούταν έκομεν αρχιερέα, ας εκάθισεν εν δεξία του θρόνου της Μεγαλαζούνης εν τοις Ουρανόις. Τον Χαγίον λειτουργάς, καὶ τῆς σκηνῆς τῆς Ἀληθινῆς, ἐν ἔπηξεν ὁ Κοῦριος, οὐκ ἄνθρωπος. Πάσχαρ ακυριούς, εἰς τὰ προσφυρὴν δόρα τε καὶ θυσίας καθίσταται, ὅθεν ὄνον καὶ ἐν ἐκεῖν τῇ καὶ τοῦτον ὁ πρὸς ἐν ἐκεῖ. Ἐμενοῦν ἦν ἐπὶ γῆς, οὐδ' ἂν ἦν ἱεροῦς. ὄντον τὸν προσφυρὸντον κατὰ νάμαν τὰ δόρα. Ὁ ἐτὶ νῆς ὁ παδεῖγματοί καὶ σκιά ἀλατρύουσιν τὸν ἐπουρανίον, καθὼς καὶ κρηματιστά ἡμῶ οὐσῆς, μελλὸν ἐπετυλὴν τὴν σκηνὴν, ὁρᾶ γὰρ φῆσιν, ποιήσῃς πάντα κατὰ τὰν τοῦπαν τὰν δεκθέντα σῷ ἐν τῷ ἀρέ. Νοῦν δὲ διαφαροτῆρας τέτουκεν λετουργίας, ὅσο καὶ κρῆτωνας ἔστιν διαθήκης μεσείταις, ἔτις ἐπὶ κρῆτως ἐν ἐπαγγελίας νὰ νομιθέταιται, ἔγαρχε πρῶτε ἐκείνη ἐν ἄμμυμτος, οὐκ ἄν δοῦ τέρας ἔτζαι τέτα τάπας, μὲν φάμεινος γὰρ ἀτοῦς λέγει, ἐδῶ ἡμέρα ἔρχονται λέγει Κύριος, καὶ σοῦν τελέσω ἐπὶ τὸν ὀϊκὸν Ισραήλ, καὶ ἐπὶ τὸν ὀϊκὸν Ιούδα, διὸ θέκην καὶ νῦν. οὐκ ἀτά τὴν διεθέκην ἐν ἐποίησα τῶς πατρὰς ἐν αὐτῶν, εἰν ἐμέρα ἐπὶ λαμβαμίνου μου τῆς κειρὰς αὐτῶν ἐξ ἀγαγὴν αὐτοῦς ἐκ καῖς ἀγοῦπτῃ, ἄτε αὐτῷ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διεθέκη μου. Καγὼ ἐμέλησα αὐτῶν, λέγει Κούριας, ὅτε ὅτε ἐδιαθέκαι ἐν διαθέσα μάι τὸ ὄρκο Ισραήλ μετά τὰς ἡμέρας ἐκεῖνας, λέγει Κοῦριας. Διδοῦς νάμους μου ἐστὴν διάνοιαν ἀυτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας ἀυτῶν ἐπεγράψου αὐτοῦς. καὶ ἔσαμαι ἀυτῷς ἐς θεὰν, καὶ αὐτῷ ἐσαν τὰ ἡμῷ ἐς λαὰν, καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν, ἔκαστας τὸν Παλιτὴν αὐτοῦ, καὶ ἔκαστας τὸν Ἀδελφὸν αὐτοῦ λέγων, γνώθη τὸν Κοῦριον, ἄτε πάντες ἐδέσουσιν μὴ, ἀπὰ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν. Ἀτὰ ἡλιὸς ἔσαν μὲ τὰς ἀδικίας ἀλτῶν, καὶ τὸν ἀμαρτυρῶν ἀλτῶν οὐ μὲ μνήσθω ἔτη. Ἐν τῷ λέγειν καὶ νῦν πεπελαιοκεντὴν προτῶν, τὰ δὲ παλαιοῦμενον καὶ καὶ ράσκον ἐν γοῦς ἀφάνισμου.