Onze hulp is in de naam van de Heere, die hemel en aarde geschapen heeft, die trouwen houdt in de eeuwigheid en die niet laat varen, enig werk dat zijn hand begon, amen. Genade zij u en vrede van hem die is en die was en die komen zal, en van de zeven geesten die voor zijn troon zijn. En van Jezus Christus, die de getrouwe getuige is, de eerstgeborene uit de doden en de overte der koningen der aarde. Amen. Kom laten we met elkaar gaan zingen van Psalm 56 en daarvan het vijfde vers. Ik roem in God, ik prijs het onfeilbaar woord. Ik heb het zelf uit zijn mond gehoord. Vertrouw op God. door geen vrees gestoord. Wat sterveling zou mij schenden." En wat verder vol van Psalm 56, het vijfde vers. Ja. De schriftlezing voor vanavond kunt u vinden in het Johannes Evangelie, hoofdstuk 15, Johannes 15, en dan lezen wij vanaf vers 18, dan lezen we door tot en met het volgende hoofdstuk, het vierde vers, dus Johannes 15, vanaf vers 18 tot en met hoofdstuk 16, het vierde vers, vooraf beleiden wij het geloof met de twaalf artikelen. Ik geloof in God de Vader, de Almachtige Schepper des hemels en der aarde, en in Jezus Christus, zijn eindig geboren Zoon, onze Heren. die ontvangen is van de heilige Geest, geboren uit de Maagd Maria, die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, nedergeduld te rellen. Ten derde dagen weet u hem opgestaan van de doden, opgevaren ten hemel, zittende de rechterhand gods, de zanachtige vaders, van waar hij komen zal hem te oordelen, de levenden en de doden. Ik geloof in den Heiligen Geest. Ik geloof één Heilige Algemene Christelijke Kerk, de gemeenschap der Heiligen, vergeving der zonden, wederopstanding des vleesjes en een eeuwig leven. Amen. Johannes 15, vers 18. En die nu de wereld haat, zo weet dat ze mij eerder dan u gehaat heeft. Indien gij van de wereld waard, zo zal de wereld het hare lief hebben. Doegomdat gij van de wereld niet seid, maar ik u uit de wereld heb uitgekoren, daarom haat u de wereld. Gedenk des woords, dat ik tot u gezegd heb, dat een diens knacht is niet meerder dan zijn heer. Indien ze mij vervolgd hebben, ze zullen ook u vervolgen. en die ze mijn woord bewaard hebben, ze zullen ook het uwe bewaren. Maar al deze dingen zullen ze doen op mijn naamswil, omdat ze hem niet kennen, die mij gezonden heeft. En die nog niet gekomen waren tot hun gesproken had, ze hadden geen zonde. Maar nu hebben ze geen voorwensen voor een zonde. Die mij haat, die haat ook mijn vader. Indien ik de werk onder hen niet gedaan had, en niemand anders gedaan heeft, zij hadden geen zonde, maar nu hebben ze gezien, en beide mij en mijn vader gehaald. Maar dit geschiet, of dat het woord vervuld worden, dat in hun wet geschreven is, ze hebben mij zonder oorzaak gehaald. Maar wanneer de troost er zal gekomen zijn, dan ik uw zin er zal van de Vader, namelijk de Geestervaarheid, die van de Vader uitgaat, die zal van mij getuigen. En u zult ook getuigen, want u bent van het begin met mij geweest. Deze dingen heb ik tot u gesproken, opdat u niet geërgerd wordt. Ze zullen u nu uit de synagoge werpen. Ja, de ure komt, dat een ingeluk die u zal doden, zal menen goden een dienst te doen. En deze dingen zullen zij u doen, opdat ze de Vader niet gekend hebben, nog mij. Maar deze dingen heb ik tot u gesproken, opdat, wanneer die uren zal gekomen zijn, gij ze mogen herdenken, dat ik ze u gezegd heb, toch deze dingen heb ik van het begin nog niet gezegd, omdat ik bij jullie was. Tot zover. zorg het aangezien van zeer gemeenschappelijke bedden. Heere, gij eeuwig levende en heilige God in de hemel, gij zijt het die ons vanavond opnieuw bij elkaar gebracht hebt onder dit dak in uw huis, waar uw woorden reeds geopend werd En wij uw Woord hebben gehoord, en mogen dan tot u naderen, Heren, omdat wij verlegen zijn met onszelf. Ja, Heren, Gij weten wat nou zo is, of we daarvan weten, die verlegenheid van of met onszelf. maar ook verlegen, Heer, om uw zegen, en dat gij zelf onder ons dak zout inkomen, en Heer, zelf door middel van de Heidige Geest en uw Woord krachtig zout willen werken, dat onze zielen aangeraakt worden, dat wij, Heer, niet meer dezelfde kunnen blijven, dat ons leven onderzocht mag worden, en dat we onszelf mogen leren beproeven voor U, de alwetende God, om te gaan leren vragen naar U, of Gij ons beproeven wilt. Want als wij het doen, heren, dan kunnen we nog denken dat het meevalt. Maar als Gij ons komt te onderzoeken, dan moet al het onze er aan. O heren, wilt Gij ook dat geven, of dat er plaats mogen komen voor uw genade, voor het eerst en opnieuw. Heren, wilt Gij helpen in de verkondiging van uw woord. Gedenk Uw Knecht, gedenk allen, zoals wij hier samen zijn. Geef, Heren, dat wij een ogenblik gevangen mogen worden onder het beslag van Uw Woord. en dat de boze die altijd zoekt uw dienst te verstoren en te verwarren geen plaats zal hebben, dat de gedachten heren niet verstrooid zullen worden, en dat zorgen een ogenblik van ons mogen worden afgenomen, zodat we in vrijheid uw Woord mogen ontvangen. Heer, dan weet Gij waarmee wij vervuld zijn, dan kent Gij onze zorgen, Gij kent de zorgen van hen die graag hiernaartoe hadden gekomen, maar niet kunnen, wees hen nabij. Gij weet het, heren, van rouw en smart, als dat in ons leven gekomen is. Geef daarin, heren, die vertroosting te mogen kennen van uw Zoon, de Heer Jezus Christus, want Hem te kennen is het leven. O, gedenk zo alle heren die een kruis of moeite met zich mee moeten dragen. We zullen ieder van ons, heren, die enige en die ware troost leren. Maak het zo nog gemakkelijk, heren. Gedenk uw kerk hier in dit land, maar ook in Nederland. Wil jij nog een opwekking geven, nog wonderen werken, van bekeringen geloof. Gedenk uw vervolgde kerk. Ja, heren, er zijn zoveel plaatsen in deze wereld waar men moet vluchten, omdat ze getuigd hebben van uw lieve naam, waar ze van stad op stad gedreven worden in vluchtelingenkampen verblijven. opgejaagd of gedood. Ach, Heerde, geef Gij getrouwheid, maar als we dan ook vanavond daar iets van zullen horen, geef dan ook, Heerde, dat wij onszelf mogen kennen, of dat wij, Heerde, leren roepen tot U om getrouwheid, volharding, Heren, zo bidden we voor de kerk die slaapt. Ach, heren, dan moeten we het zelf beleiden. Hoe vaak dwalen we niet als een schaap in het rond dat onbedacht zijn herder heeft verloren. Geef ons er toch oog voor, heren, welke afmakingen er bij ons zijn, opdat we, heren, Uw achterraam mogen kleven, omdat we niets zonder U zouden durven doen. Zoals Gij het zelf gezegd hebt, zonder mij kunt Gij niets doen. Al heren wij zo met een ieder van ons, ook met hen die ons lief en dierbaar zijn, in Nederland, familie, uw dienaren, Wij vragen Heer om uw zegen en uw bewaring, en boven alles om de verheerlijking van uw grote Naam, die te prijzen is, tot in alle eeuwigheid. Amen. Tekstwoorden voor vanavond kunt u vinden in het u voorgelezen schriftgedeelte, daarvan het twintigste vers. Wat ik nogmaals met u wil lezen, Johannes 15 vers 20. Gedenkt het woord dat ik u gezegd heb, een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer. En die zij mij vervolgd hebben, ze zullen ook u vervolgen. en die zij mijn woord bewaard hebben, ze zullen ook het uwe bewaren. Het gaat dan in het bijzonder om die eerste woorden, gedenk het woord dat ik u gezegd heb. Een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer. Ja, de reezes heeft dat meer dan eens gezegd. Een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer, of een discipel is niet groter, niet heerlijker dan zijn meester. In het Matthäus Evangelie kunt u dat vinden. U kunt het ook in het Johannes Evangelie vinden bij de voetwassing in het bijzonder. Als de heer Jezus de voeten wast van zijn discipelen, dan zegt de heer Jezus in dat kader ook dat een dienstknecht niet meer mag zijn dan zijn heer. Dan gaat het over dat dienen. En hier als de heer Jezus opnieuw zegt een dienstknecht is niet meer dan zijn heer, dan zegt hij er iets bij. Gedenkt. Dat staat tegenover vergeten. Gedenk, het woord dat ik tot u gesproken heb, dat heeft vaker geklonken in het leven van de disciplen. En dat is nou net een woord dat wij het liefst zo snel mogelijk vergeten. Een dienstknecht is niet meerder dan zijn heren. En hier gaat het in het bijzonder over het lijden. Niet alleen in het dienen, zoals u dat vindt in Johannes 13, de voetwassing, Maar ook als het gaat over het lijden, dan is een kind van God, een dienstknecht, niet meerder dan zijn meester, dan zijn heren. We zetten boven de tekst Jezus' gedenkwoord. Een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer. Let op een drietal gedachten. De eerste Dat gedenkwoord is een wachtwoord, in de tweede plaats is dat gedenkwoord een struikelwoord en in de derde plaats is dat gedenkwoord een troostwoord. Dus in de eerste plaats is dat een wachtwoord, in de tweede plaats een struikelwoord en in de derde plaats een troostwoord. We willen eerst met elkaar gaan zingen uit Psalm 35 vers 9, 10 en 13 waarin het gaat over dat lijden van de kerk of van een christen, ik zal aan de tegenwoordigheid van het grote volk uw majesteit, de erkentemis van mijn hart bewijzen. En dan ook het tiende Zij spreken nooit van vrede neen, maar zij bedenken listig geen ten val van hen, die stil van zinnen de vrede dierbaars pand beminnen. En ook het dertiende laard vrome juicht in talen tijd om een gerechtigheid verblijt, dien lust, dien ijver nooit bedwingen, maar zeggen onder vrolijk zingen, verheerlijkt zij de gehoogste God, Hij schenkt zijn knechten vreedzaam lot, dan meldt mijn tong met diep ontzag, Uw recht, Uw lof, de ganse dag, 35, 9, 10 en 13. MUZIEK MUZIEK MUZIEK MUZIEK MUZIEK Het gedenkwoord van Jezus, een dienstknecht is niet meerder dan zijn Heer, dat is allereerst een wachtwoord. En een wachtwoord, dat is een woord dat bij je hoort, dat weten de kinderen ook wel. Een wachtwoord, dat is een woord dat bij je hoort. Je kunt het soms nodig hebben voor een spel, dat je misschien met vrienden doet, op een computer. Maar een veel mooier voorbeeld is eigenlijk, dat weten jullie misschien ook wel, de uitdrukking, het wachtwoord der hervormers. Dat is dat lied van McChain, eens was ik een vreemdeling voor God en mijn hart. Dat is ook een wachtwoord. En er wordt niet voor niets een wachtwoord genoemd. In dat lied van mijn chain wordt het onvervalst christelijk geloof de reformatie uitgedrukt en uitgezongen. En daarom is het een wachtwoord, een wachtwoord dat bij elk waar christen herkenning oproept, ook al kent die dat lied helemaal niet. Een wachtwoord dus. Ja, Zo is het ook voor een christen. Het lijden. Ik heb het al gezegd. Daar spreekt de Heer ervan. Dat blijkt uit het vers zelf al. Die ze mij vervolgd hebben, ze zullen ook u vervolgen. Daar is een dienstknecht van mij, een discipel, niet meer dan zijn meester. Ze hebben mij gehad. Ze zullen ook U haten. En dan stelt Heer Jezus zichzelf als een voorbeeld. Dat deed Hij al toen Hij de disciples de voeten gewassen heeft, het opperkleed afdeed, door de knieën ging, en daar met die schaal met water en dat doek langs de disciplen gegaan is, daar heeft de Jezus zichzelf tot voorbeeld gesteld. Ik heb u een voorbeeld nagelaten, zo heeft hij gezegd. En nu zegt hij dat opnieuw ten liefste. Ik laat u een voorbeeld na van dat lijden. Hij moet lijden, waarom? Omdat hij getuigd heeft van zijn vader. omdat hij de werken van zijn vader gedaan heeft. En hij zegt, de wereld kent mijn vader niet, en daarom hebben ze mij vervolgd. En zo zal het ook u vergaan, als hij een volgeling van mij zult zijn. Dan zullen ze ook u haten, omdat ze hem niet kennen die mij gezonden heeft. Zijn vader. En dan spreekt de Heerde Jezus, als het hierover gaat, heel duidelijk dat het lijden bij elk Christen hoort. Het lijden in navolging van Christus, dat hoort helemaal bij het ware discipleschap, bij een volgeling van de Zaligmaker. En dan zegt de Heer vers 19, Indien gij van de wereld waard, Dat zijn ze niet meer, want ze zijn van hem en hij gaat ze vrijkopen en loskopen. Zo zou de wereld het haren lief hebben, toch omdat gij van de wereld niet bent, maar ik u uit de wereld heb uitgekoren. Daarom haat u de wereld. omdat ze van de wereld niet zijn, maar van Christus zijn. Ja, dat woord, een dienstknecht is niet meer dan zijn Heer. Dat lijden dat in de navolging van Christus komt, waar hij ook duidelijk van gesproken heeft in het Matthäus Evangelie, dat hij achter hem wil komen, dat hij zijn kruis op zich moet nemen om hem te volgen. Wie verstaat dat woord nu eigenlijk? En wie verstaat dat nu eigenlijk niet? Laten we daar eens mee beginnen. Wie verstaat dat woord nu eigenlijk niet, dat gedenkwoord van Jezus? Een dienstknecht is niet meerder dan zijn Heer. Dat lijdenswoord. Ja, dat is een woord dat wordt niet verstaan door die christen, die kerkganger, die volgeling, die nog zo gemakkelijk met de wereld mee kan. En die nog in de wereld geliefd koost worden. In de wereld zult gij verdrukking hebben. En dan zegt Jezus, waarom? We hebben dat niet gelezen, maar u vindt het in vers 14. Gij zijt mijn vrienden. Zo gij doet wat ik u gebied. Ik heet u niet met dienstknechten, want de dienstknecht weet niet wat zijn heer doet, maar ik heb u vrienden genoemd. Want al wat ik van mijn vader gehoord heb, dat heb ik u bekend gemaakt. Ach, als Christus nog nooit zichzelf geopenbaard heeft, aan je ziel. Wat weet je er dan van wat het betekent om van Hem, van Christus te zijn? Daar ligt er nog een zaak voor in. Of ik nog van de wereld ben. Ook met een gedoopt voorhoofd. Omdat ik nog met deze wereld zo goed uit de voeten kan. O nee, als wij nog een vriend van de wereld zijn. Weet je wat Jacobus dan zegt? En dat schrijft hij niet tot een wereldling, maar tot de gemeenten. Als je een vriend van de wereld bent, dan is dat vijandschap gods. Het kan niet. En daarom als we nog een vriend van de wereld zijn, dan kennen wij dit wachtwoord niet. Dat er lijden bij het ware christendom hoort. En Paulus zegt het ook tegen Pimotius en ook alle die godzalig willen leven in Christus Jezus, die zullen vervolgd worden. Allen die overgebracht worden uit de duisternis tot het wonderbare licht van zijn evangelie, die moeten dan gaan leren dat Christus gezegd heeft Gedenkend woord heb ik u gezegd dat een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer. Als u daar iets van weet, ik heb uw vrienden genoemd, want al wat ik van mijn vader gehoord heb, dat heb ik u bekendgemaakt. Als Christus u bekend geworden is als die allerhoogste profeet, priester en koning, die u onderwees, die de wet bedient heeft aan uw ziel, want dat doet Christus. Hij bedient de wet. Er is er niet één van alle predikers op aarde geweest die de wet zo scherp gepredikt heeft en bediend heeft aan Christus zelf. Opdat hij ook die hoge priester zou zijn die uw zonden zou verzoenen, dan is hij ook uw koning geworden. En dat was nou die koning die zichzelf overgegeven heeft tot in de dood. Dat is die weg van de kruiskoning. En dat is nou de weg van alle die hem volgen. Die moeten gaan leren dat dat gedenkwoord van het lijden een wachtwoord is, dat het niet anders kan, dat alle die godzaliglijk wensen te wandelen in Christus Jezus, dat die vervolgd moeten worden. En dat begint misschien niet direct. Ja, als u werkelijk overgebracht bent uit de duisternis, uit de dood tot het leven, dan is het waar, dan krijgt u als het ware dat wachtwoord van begin af mee. Dat is waar. Maar dat wil niet zeggen dat we dat meteen ook verstaan en beseffen. Maar het komt wel. Vroeg of laat. Omdat je Een heren mag vrezen, het allerhoogst en het eeuwig goed dat je moeilijk krijgt met de wereld om je heen. Dat kan betekenen dat we door een overheid worden gekort en geknot. En dan is dat hier in Canada en in Nederland nog niet zo als op vele andere plekken op deze wereld, dat weet ik. En toch kan dat ook hier een bepaalde plaats hebben dat ook een overheid het hoe langer hoe meer moeilijker maakt en afscheid neemt van alles wat maar ruikt naar het christendom. Kan zijn dat je moet gaan leiden, niet alleen door de overheid, maar ook aan de kerk en aan de kerken. Het kan zijn dat we moeten gaan lijden als gezin. Als je de Heere vreest, dan moet je maar erop rekenen dat er veel op af komt. Dat is de weg. Waar de hemel in beweging komt, komt de hel erop af. En ook de enkeling. Ik weet het. Zijn er die de heren vrezen en die daar in een familie of in een gezin alleen staan, die een man of een vrouw tegen zich krijgen. Dat is wat. Dat kan de weg zijn. Genade is wel bijzonder nodig om daartoe gewillig gemaakt te zijn. Het kan zijn in de kerk, dat we in de kerk of in de gemeente ook in de griffen met de gezinten en ook in een steltevormde kerk, moeilijk kunnen hebben. Om dat leren vrezen. Kan dat ook? Ja, dat kan ook. Als de Jezus hier spreekt over de wereld, dat leest u, dat de wereld hem heeft gehaakt. en dat de wereld ook zijn volgelingen haakt in het negentiende vers. Dan spreekt de Heer Jezus in dat geval in datzelfde kader ook over de kerk. Die worden net zo goed tot de wereld gerekend door de Heer Jezus. Kijken we naar vers 2 van het volgende hoofdstuk. Zij zullen u uit de synagoge werpen. Ja, de ure komt, dat een ijgelik die u zal doden. Het is alleen de Goden dienst te doen. Wordt de synagoge bij de wereld gerekend. En zo kan het ook vandaag zijn. Dat omdat je God vreest, dat je gehaat wordt, tot in je kerk en in je gemeente toe. Dat is niet ondenkbaar. Dat je smaadheid moet leiden, overlast, verachting, bespotting, laster. Denk maar eens wat er net gebeurd is, of ik moet zeggen, ja dat is net gebeurd, de blindgeborene, dat is nog niet zo lang geleden. Die blindgeborene die het licht heeft ontvangen van de heer Jezus. Weet u wel, er is iets gebeurd met die man. Want daar heeft de heer Jezus slijk op zijn ogen gestreken, Toen heeft hij zijn onreinheid, heeft hij tastbaar gemaakt. Met het slijk aangewezen, tastbaar. En toen, afwasbaar. Toen moest hij naar de Siluan, het water, om zijn ogen te reinigen. Dat is de weg. Die, die de weg der zaligheid geleerd hebben. die aangewezen werden in een onreinheid. En waar die onreinheid tastbaar gemaakt moest worden. Omdat ze met alle vuiligheid daar terecht moesten komen waar hun ogen gereinigd konden worden. Nou, die man wordt gehad, want als ze hem op een gegeven moment vinden, hebben ze eerst zijn ouders gesproken, weet je wel. Ja, die zijn bang en die zeggen, nou vraag het zelf maar hem. En dan vinden ze hem, en dan getuigt deze man ervan dat dat God wel met hem moet zijn. Met die Christus, met die Jezus van Nazareth, want niemand kan zulke grote werken doen of God moet wel met hem zijn. Wat gebeurt er dan? Hij gooit zich uit de synagoge. Dat is wat er gebeurt. En Lazarus, weet u wel, Die man, die uit het graf is opgewekt, niemand kon er omheen, maar zijn wonder aangeschied. Dat wisten de fariseeën ook wel, en de zamuseeën. En wat gingen ze doen? Ze beraamden een plan om ook lazeres uit de weg te ruimen. God heeft het verhinderd. Maar dat is de weg waar je als een blind geboren, Het licht der wereld mag leren kennen om hem te volgen. Dan komt de duisternis op je af. Of het nou in de wereld is of in de kerk. De duisternis verdraagt het licht niet. Ja. En dacht u dat er iemand van ons bereid is om die weg te gaan? Geen mens. Daar is geen één mens op aardig bereid om die weg te gaan. Ook een vogeling van Jezus niet. We zijn er wel mee begonnen dat het een wachtwoord is. Omdat het helemaal bij het ware leven met God hoort. Het kan niet anders. Maar er is de geneen van zichzelf gewillig bereid om die weg te gaan. Daar is er maar één geweest, die als hij gescholden werd niet wederschoot. Die zweeg. die stom bleef, gelijk, een schaap, dat geschoren moest worden, dat stemmeloos is. En daarom gemeente, dat moet van hem geleerd worden, wat dat is, dat dit woord, dat gedenkwoord ook een wachtwoord is, dat het lijden nu werkelijk behoort bij de navolging van Christus. Dan moeten ze hem leren kennen in zijn lijden. Maar in de eerste plaats is het voor ons ook een struikelwoord, in de tweede plaats. Een struikelwoord. Wij zijn vijand van het lijden. Welke vorm dan ook. Ja, u weet wel, we hebben het over struikelwoorden. Struikelwoorden, dat zijn woorden die we niet zo gemakkelijk kunnen uitspreken. Dat ervaren we in het bijzonder wel hier. Als bepaalde Engelse woorden niet gemakkelijk zijn uit te spreken, dan kies je een eenvoudiger woord. Maar er zijn ook woorden die je niet gemakkelijk kunt uitspreken, vanwege de inhoud. Zo zeggen we wel eens tegen iemand, sorry, staat zeker niet in je woordenboek. Dat is niet zo moeilijk uit te spreken, sorry. Maar, dat is een woord dat we niet gemakkelijk over onze lippen krijgen vanwege de inhoud van dat woord. En zo is het ook met dit woord. Gedenk het woord dat ik u gezegd heb, een dienstknecht is niet meerder dan zijn heer. Dat is een struikelwoord, een woord waar we over kunnen struikelen. Het moet als het ware in dat woordenboek geschreven worden, van boven, of het komt er niet in. Het zal erin komen hoor. Bij een ieder die de Heerde van harte vreest en zoekt, kan niet anders. Het zal er altijd in komen. Alle ware christenen zouden er nou zelf dat woord erbij schrijven, als in een woordenboek. Ze moeten het leren, allemaal. Ja, we hadden het er liever niet in staan. En dat blijkt ook wel uit. De context waarin we dit kunnen lezen, dat ook de Discipelen die het niet begeerd hebben en hier ook niet toe gewillig waren. Hoogstuk 16 vers 32 bijvoorbeeld. Daar zegt de Heer Jezus, zie de uren komt en is nu gekomen dat gij zult verstrooid worden, een igelik naar het zijne, en gij mij alleen zult laten. Ziet u aan. Dat zijn nou de discipelen van de Heer Jezus. Hij zegt hier, gedenk dat woord. Maar tegelijkertijd spreekt Hij er ook van, dat zij zich zullen ergeren. Zij zullen alle aan Hem geërgerd worden. Weet je wat dat betekent in het Grieks? Dat betekent eigenlijk zoiets als struikelen. Vandaar ook die tweede gedachte, een struikelwoord. Al de discipelen zullen daarin hun vlees, hun natuurlijk bestaan tegen hebben. Ze willen niet lijden. Ze struikelen. Zo vindt u in vers 1 ook, vanaf vers 16, deze dingen heb ik tot nu gesproken, dat gij niet geërgerd wordt. Ze zullen struikelen over dat woord van Jezus en ze moeten ertoe bereid worden gemaakt. Nou, dat weet u van Judas. Dat lijden stond niet in zijn woordenboek, want het miste de warachtige vrezen der zeren. Daarom stond het er niet in. was niet bereid om de kruiskoning te volgen. En is daarin ook openbaar gekomen. Petrus, Petrus had dit wachtwoord als het ware wel van het begin en mee gekregen. Dat is de weg. Een dienstknecht is niet meerder dan een heer en een disciple is niet meer dan een meester, dat had er Jezus wel drie keer gezegd en misschien wel meer keer. Maar dan zien we ook dat Petrus niet bereidwillig is om dat lijden te aanvaarden. En ook alle anderen, ze zijn gevlucht, waarbij Jezus genomen werd. Ziet u dat? En ook, u kunt dat vinden bij de apostel Johannes. Die zegt dan, verwondert u niet mijn broeders, zo u de wereld haat? Dus van de volgelingen van Jezus tot wie Johannes de apostel schrijft in zijn eerste centbrief zijn er ook die verwonderd zijn. Ze hadden er niet mee gerekend, dat is het. Als een kind van God te maken krijgt met die weg van smaad, van hoon, van overlast, van laster, dan weet hij niet wat hem overkomt, dat hij niet meer gerekend. Hij moest het wel weten. Maar heeft er niet mee gerekend en waarom niet? Dat vlees, die verdorven ik, die verdorven aard, rekent niet met lijden, kan toch niet aanvaarden? Ziet u wel? Welgemeet, ik weet niet hoe het hier is, maar ik zie dat wel om mij heen. Dat mensen zo gemakkelijk iets in de mond kunnen nemen als het gaat over dat gelijkvormig worden naar het beeld van Christus. Dat moet toch gebeuren aan een christen? Een christen moet toch het beeld van Christus gelijkvormig zijn? En nog erger, dan zijn er ook die menen dat ze dat ook zijn. Die het bij zichzelf kunnen aanwijzen. Maar dan moeten we het wel helemaal nemen zoals het Woord het ons voorhaalt. Dan ook dat lijden. Want als godskinderen ergens het beeld van Christus moeten gaan leren dragen, dan is het wel in dat lijden, achter hem aan. En dan moet dit mondje al snel dicht. Wie zou dan nog durven zeggen vanavond, nou dan ben ik het beeld van Christus enigszins gelijk voor me geworden. Je bent er een vijand van, een vijand van lijden, een vijand van de weg van Christus, van nature, maar ook als je genade kent, wil je helemaal niet aan die weg, zo'n weg? En dan is de eerste reactie, als wij ermee van doen krijgen, met dat lijden, dat dat stuurt op weerstand, weerstand in ons eigen boze hart. Maar moeten we niet vreemd voor hem opkijken. Ach, misschien is dat wel gebeurd, dat de heren vreest. En dat moment kwam inderdaad, kwam heel dichtbij. Omdat u ging getuigen van de heren en zijn dienst, van zijn goedheid, en hoe goed het is om de heren te vrezen, Kijken de mensen u vreemd aan. Ze begrepen u niet meer. Wenden zich van u af. Misschien uw familie. Of in de kerk. Of op uw werk, dat kan ook. Dat u wel een plek had waar u dacht, nou ga ik aan iedereen vertellen, hoe goed dat de Heer is. Blijmoedig en vrijmoedig. En ineens kom je erachter wat er dan gebeurt. krijg je tegenstand. Hoeft niet altijd zo te zijn hoor, maar het kan wel. Moet je er niet vreemd van opkijken. Dat is de weg. Maar weet u, dat is een strijd van een waar christian. Als hij daarmee van doen krijgt, dat het in zijn vlees valt. Dat hij wil opstaan. Dat hij gaat vechten. Wordt niks hoor. Weet u wat daar gebeurt? Dan blijft het om. Als u zich niet wenst te onderwerpen aan die onderste weg van smaatheid, lijdens, bespotting en hoon, omdat u de Heere wenst te vrees, wat doet u dan? Dan verheft u zich boven uw meester. En hij heeft gezegd, een dienstknecht is niet meerder dan zijn Heer. En die ze mij vervolgd hebben, ze zullen ook u vervolgen. Dat is de weg. Ja, wat heb je dan nodig? Hetzelfde als wat u ziet bij de apostelen. Lees er die eerste hoogstukken maar eens na. En ook daarna heel het boek Handelingen is er vol van. Dat waar er getuigd wordt van de naam van de Zoon van God, dat er tegenstand komt onder Jood en Heiden. En als we dan een van die eerste keren lezen dat de apostelen in de gevangenis zitten, waar ze eerst bij de gevangenneming van Jezus weggegaan zijn, weggevlucht, Hem hebben verlaten. Dan leest u in de schrift dat ze verblijt waren, dat ze waardig geacht werden om te lijden om Jezus' wil. De Heere werkt het nou zelf. Hij zet het er zelf bij in dat woordenboek van de zijnen. En misschien hebt u het ook wel gezien. Dat is heel belangrijk. Dat moeten we altijd vasthouden. Als God, als de Heer Jezus een bevel geeft, dan geeft Hij ook de belofte erbij. Anders zou het nooit kunnen. Want nu zegt Hij in vers 4 van opstuk 16, maar deze dingen heb ik tot u gesproken, of dat wanneer de uren zal gekomen zijn, gij aan dezelfde moogt gedenken, dat ik ze u gezegd heb. Toch deze dingen heb ik u van het begin niet gezegd, omdat ik bij u lieder was. Daar zit een belofte in. Eerst heeft hij bevel gekregen, gedenkt, en vervolgens aan het einde van dit gedeelte, gij zet een belofte erbij. Moeten we altijd vasthouden. Het bevel zegt niet wat u kunt. Er zijn vele duizenden christenen in deze wereld die van het bevel maken wat het niet is. Het bevel zegt alleen maar wat moet en niet wat u kunt. Maar de belofte van het evangelisch zegt wat Christus doet. Wat de Heilige Geest uitwerkt. Altijd bij elkaar houden, anders moet u gaan denken dat u het zelf moet gaan doen. Dan zegt de Heerde Jezus, gedenk het woord dat ik u gezegd heb, een dienstrecht is niet meerder dan zijn Heer. En u denkt dat u die onderste plaats moet gaan innemen, u zult het niet doen hoor. Komt u wel achter. Maar dan heeft Hij ook gezegd, dat hij nou zelf zal gaan uitwerken, dat het zal geschieden. Als ze in die uren komen, in die uren van het lijden, dan zal het hergegeven worden, zoals u ook op andere plaatsen vindt. Als ze voor de rechtbank gesleept worden, nou zegt de Heer Jezus, maak u maar geen zorgen, want in die uren zal de Heilige Geest, zal mijn Vader u geven te spreken wat hij spreken moet. Nou zo is het ook hier. Hij zal geven zelf, dat dit woord ook daadwerkelijk gestald te krijgen in hun leven. Laten we eerst dan met elkaar gaan zingen van Psalm 118 vers 3. Ik werd benauwd van alle zijden en riep de Heer ook moedig aan. De Heer verhoorde mij in het lijden en deed mij in de ruimte gaan. De Heer is bij mij, ik zal niet vrezen. De Heer zal mijn getrouw behoen, dat God mijn schuld en hulp wil wezen. Wat zal een nietig mens mij doen? 118 vers 3. MUZIEK. gemeten, het is ook een troostwoord, dat gedenkwoord van de Heer Jezus, juist om die belofte die Hij daarin ook uitgesproken heeft, zegt Hij dat het aan hen zal geschieden. Ze hoeven het niet zelf te bewerken, Maar het zal aan hen geschieden. En natuurlijk, ze leren zichzelf beproeven. En ze leren zichzelf tegen te krijgen wat het nou inhoudt. Ze leren zichzelf al meer en meer kennen, hun vlees, hun verdorven aard. Gaan ze ook verstaan wanneer sterven aan het eigen ik plaats moet vinden, wel bijzonder dan als die weggegaan moet worden, verminder worden door de diepten heen. Maar het is ook een troostwoord omdat de Heer Jezus juist ook in dit kader gesproken heeft, en ook op meer plekken, Je moet eigenlijk altijd die hoofdstukken bij elkaar nemen. Hoofdstuk 13 tot en met 16. Dan vindt u heel veel onderwijs van de Heer Jezus in die laatste ogenblikken die Hij samen met zijn muziekplein heeft doorgebracht voordat Hij gevangen genomen wordt. Maar dan leest u in vers 26 van hoofdstuk 15 Maar wanneer de troost er zal gekomen zijn, die ik u zenden zal, van de Vader, namelijk de Geest der waarheid, die van de Vader uitgaat, die zal van mij getuigen. En ge zult ook getuigen, want ge is uit van de beginnen met mij geweest. Ja, getuigen. Dat staat in het Nieuwe Testament gelijk aan Leiden. getuigen roept het lijden op, brengt het met zich mee. Ja, wij zullen de heren door de Heilige Geest dat ook werkelijkheid maken in het leven van de zijnen. En als u dan leest dat ze in die uren gedachtig zullen worden aan hetgeen hij gesproken heeft, dus zoals u vindt in het vierde vers, ze zullen gedachtig worden, ze zullen gedenken aan datgeen wat hij gesproken heeft, dus ook aan dat gedenk wordt, dan staat dat niet los van het werk van de Heilige Geest. U vindt het ook in ons stuk 14 vers 26. Maar de troost in de Heilige Geest, welke de Vader zender zal in mijn naam, die zal u alles leren en zal u indachtig maken, alles wat ik u gezegde. Hij zal het ze leren. In het uur van het lijden. Misschien heeft u ook al gedacht, ja, als dat nou dichterbij komt. Niet alleen ver weg in die landen in het Midden-Oosten of in Indonesië of, nou noem maar op, Noord-Korea. Maar als het nou eens heel dichtbij komt, Wat dan? Nou, dan zegt de Heer Jezus, in die uren van het lijden, dan zullen ze gedenken. Dat is het werk van de Heilige Geest. Dan zal je het waarmaken. Maar hoe gaat dat dan? Ach, Wanneer wordt nou een volgeling van de Heer Jezus gewillig om die weg te gaan? Als ze de Meester voor zich hebben, als ze Hem leren kennen, dan gaan ze Hem ook dieper leren kennen, juist in dat lijden. Want als ze gaan gedenken aan het Woord van Christus, dan moeten ze allereerst gedenken aan Hem die meer is Ze zullen niet meer zijn, want Hij is meer. Dan zullen ze gedenken aan dat kruislijden dat Hij doorgaan heeft. Gaan ze zijn gang dieper leren verstaan. Ze gaan naar het kruis. Dan gaan ze zien wat het Hem gekost heeft om zijn kerk los te komen. ga ziets gestaan van de lijden dat Hij gedragen heeft plaatsvervangend, waar al de machten van de hel zich tegen Hem gekeerd hebben, eerst toen Hij in de woestijn ronddolde, toen Hij veertig dagen verzocht het, later aan het vloekhout des kruises, waar die machten van de hel Hem benauwd hebben, en waar zijn benauwers gespot hebben, indien Gij, God's Zoon, zei, kom af van het kruis, waar Hij gegezeld werd, bespot en bespogen, geslaagd, als we daar iets van krijgen te zien, Hij voor mij, dat ik anders de eeuwige dood had moeten sterven, dan zal Hij ze gewillig maken, om die gang te gaan. Dan gaan ze het zeggen, hij heeft de pers alleen getreden, hij deed het plaatsvervangend en hij hoeft het niet te doen. Ik mag het doen. Dan mogen ze dan leren in de navolging van hem en dan gaat de heer ze gewillig maken. Wat doet hij? Ze sterven aan wie ze nou in zichzelf zijn. Dat is de evangelie. Je moet altijd goed ergen houden. Ze sterven aan zichzelf door de liefde Gods in Christus. In harten uitgestort. En waar ze dan meer van gaan leren kennen, daar sterven ze ook meer aan zichzelf. Ziet u wel? Ben je bang voor jezelf, of niet? Hoeft maar wat te gebeuren. Dan gaat je vuist al omhoog. Ben je nooit bang voor jezelf? O, wat is dat nodig? Dat zij mogen overdenken wat het hem gekost heeft. Dat zij mogen zien wie hij nu is. In zijn liefde tot de dood. om daar te leven, sterven, aan alle eigen eer, eigen roem, alle zelfzoekerij. Is dat ook nou het verlangen van je hart? Zit er onder ons ook nog die bang zijn van zichzelf, die het ook zo nodig hebben, dat de Heer je doet sterven, aan wie je nou in jezelf bent, ongewillig te worden, die gang te gaan die Hij gewezen heeft, Wat wil Hij geven aan dat volk dat in zichzelf zo verkeerd en verdraaid is en zo benauwd wordt van zijn eigen hart? Wie gaat Hij nou bedienen door de Heilige Geest? Gaat Hij ze laten zien wie Christus nu is in zijn liefde tot de dood? Gaat Hij ze nog dierbaarder voor hen maken? Worden zij kleiner dan wordt Hij groter? O, wat zijn we afhankelijk! van de bediening des geestes. En daarom is het ook zo'n troostwoord, dat de heer Jezus dit nou heeft uitgesproken, wetende welke gang zijn discipelen zouden gaan. Hij weet ook wel, als hij zegt, gedenk het woord dat ik u gezegd heb, een dienstknecht is niet meer dan zijn heer, dan weet hij ook wel welke gang zijn discipelen nog zullen maken. dat ze dit woord niet kunnen opvolgen, maar dat gaat hij nou allemaal voor hen verdienen, verwerven aan het kruis. Als hij gaat hangen als een vloek in die duisternis van de godelijke verbogenheid, gaat hij dat voor hen verwerven, dat hij ze ook zou kunnen bedienen door de Heilige Geest, om zichzelf voor te stemmen als die leidende borg, als die overste leidsman. O, wat is dat nodig, om in die verborgen omgang gebracht te worden, om hem meer en meer te mogen aanschouwen. om in die weg gewillig gemaakt te worden om Hem te dienen. Niet alleen in het lijden, maar ook in alle andere opzichten. Kijk, dat nou een troost gaat Heren nou zelf in hun leven vervullen, omdat Hij ook dat verworven heeft. En is alles uit Hem, door Hem en tot Hem. Mocht een troost zijn, voor hen die zoveel smarten moeten hebben omdat ze zichzelf tegen hebben, omdat ze niet bereid zijn om hun land te volgen waar hij ook heen gaat, en die toch begeren zijn weg te gaan om te sterven aan zichzelf. Het is een troostwoord. Hij zal het aan al de zijnen vervullen. Ja, in die weg Zullen zij minder worden? Zal hij heerlijker worden? En gaan ze ook leren verlangen naar die dag dat ze uit de nacht zullen zijn verlost en de morgenstralen opgaan, waarna het nooit meer nacht zal worden. Waar ze ontslagen zullen zijn van het lijden. waar Hij, zal zeggen, komt in. Gij gezegde des Vaders en beerf het Koninkrijk dat voor U weggelegd is en voor de grond legging de wereld. Amen. Zullen we samen danken. Heren die weg tegen ons vlees Maar voor de eer van uw naam is toch de beste weg, want het zijn de ogenblikken waar Gij de uwe in leidt in dat heilgeheim van die liefde gods in uw Zoon Jezus Christus. Ach heren, dan hoeven we niet te staan naar lijden, hoeven we niet te zoeken, maar wel naar de gewilligheid, wel naar de gewilligheid om u te dienen en te vrezen, u wel te staan, om nou dagelijks aan onszelf te sterven, om voor u te leven. En dan weet gij, heren, hoe het met ons persoonlijk is, of we nu nog een vriend zijn van de wereld. Dat is vijandschap God, zegt uw woord, O Heer, geef nog dat we van alle valse rust verlost zullen worden, en niet eerder zullen rusten, dan dat we er wetenschap van hebben, niet van onszelf meer te zijn, maar te weten een vriend van Hem te zijn, die gezegd heeft, ik heb de woorden van mijn vader aan u bekendgemaakt. O Heer, geef dan dat we alen bekeerd zullen worden. en allen die ons lief en dierbaar zijn, die thuis hebben meegeluisterd of misschien thuis op bed gebracht zijn. Ach, wilt Gij u ontvermen en zo geven, Heren, dat uw naam verheerlijk mogen worden! Wij danken u voor uw woord. Welgemet ons in het verder van deze dag en avond, en in het verder van de week, gedenken ieder, in zijn of haar omstandigheden, nadat Hij ook nodig heeft. We binden alles van U in de vergeving van al onze zonden om Jezus' wil. Amen. Zingen wij op Psalm 63 en daarvan het vierde vers. Wanneer ik op mijn leger stee aan Uw gedenk in stille nachten, dan pijnst mijn ziel met alle krachten hoe gij voorheen in angst en wee, als mij de vijand wilde omringen, mij vaardig zij ter hulp geweest, die zal hem nu ook onbevreesd in schaduw van uw vleugelen zingen." Psalm 63, vers 4. Amen, amen, amen, amen. GELUID VAN KORKMUZIEK. Ja. De genade van ons Heer Jezus Christus, en de liefde God des Vaders, en de troostvolle gemeenschap des Heiligen Geestes zijn met u allen. Amen.