onze hulp en onze enige verwachting. Sta in de naam des Heer en Heren, die hemel en aarde geschapen heeft, die trouwen houdt en eeuwig leeft, en die nooit laat varen enig werk, dat zijn hand begonnen is. De genade zij u en vrede van hem die is en die was, en die komen zal, van de zeven geesten die voor zijn troon zijn, en van Jezus Christus, die de getrouwe getuige is, de eerstgeborene uit de doden, en de overste van alle koningen der erde. Amen. Geliefde, laten we zingen van Psalm 119. Wij zingen altijd dat gedeelte, daarvan het zeventiende vers. 119 vers 17 Zang en muziek De lezing uit Gods heilige en ontvelde woord komt tot ons in de avontuur uit Psalm 119 vers 33 tot en met 40. Vooraf leiden we met de kerk van alle tijden en plaatsen. Ons algemeen christelijk geloof met de woorden van de twaalf artikelen. Ik geloof in God de Vader, de Almachtige Schepper des hemels en der ergens. en in Jezus Christus zijn enig geboren Zoon, onze Heer, die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de Maagd Maria, die geleden heeft onder Pontius Pilatus is gekruisigd, verstorven en begraven, nederverdaald te hebben. Ten derde dagen wederom opgestaan van de doden, opgevaren ter hemel zittende terechter aan God, de zalmachtige vaders, van waar hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in de Heilige Geest. Ik geloof één Heilige, algemene christelijke kerk, de gemeenschap der heiligen, de vergeving der zonden, de wederopstanding des vleesers en een eeuwig leven. Amen De heilige schrift wordt gelezen uit Psalm 119 vers 33 tot en met 40. Ere leer mij de weg u erin zet ik en ik zal hem houden ten einde toe. Geef mij het verstand en ik zal uw wet houden. Ja, ik zal ze onderhouden met ganse harten. Doe mij treden op het pad uw gewoden, want daarin heb ik lust. Neig mijn hart tot uw getuigenissen en niet tot gierigheid. Wend mijn ogen af, dat ze geen ijdelheid zien. Maak mij levend door uw wegen. Bevestig uw toezegging aan uw knechten. die u vrezen toegedaan is. Wend mijn smaatheid af, die ik vrees, want uw rechten zijn goed. Zie, ik heb een beheerder tot u bevelen. Maak mijn leven door uw gerechtigheid. Tot dusver, laat ons desheer aangezicht zoeken. Ach keren, zoekt u ons toch maar. Want U zoekt en vindt. En als U gaat zoeken, vinden wij het ook. Want U zegt, U zie, hier ben ik, zie, hier ben ik. En Heren, wij bidden U zegen, U woord dit avontuur niet alleen hier onder ons, het mogen zo zijn, maar bij alle die mede luisteren waar ze op zijn in de wereld. Want de wereld is de akker, en u bent de landman, en u zoekt vrucht naar recht. Niet vrucht, maar vrucht naar recht. Verheerlijk u zelf, heren, en niet de christen, maar uw zoon, want daarin hebt ge welbehaagd. Al U welbehagen, en degenen die in Hem zijn. Ach, denk stiekem eenzamen, bedroegden, roodradenen, en die de weg niet meer weten. Heer, laat de weg uw Zoon zijn, die zegt, Ik ben het. Haal maar plaats voor in ons leven bij de aanvang en bij de verdere voortduur. Gedenk onze jeugd, heren, van de oliekinderen, onze kinderen, kleinkinderen. Ja, ik vraag het, omdat ik weet dat u de Goddesverbond schrijft als iets. Tot in het laatste nageslacht zult U werken, tot het einde van deze wereld gekomen is, en één nieuwe hemel, en één nieuwe aarde, waarop gerechtigheid woont, waar alle tranen van dool worden afgewist, en waar Uw heerlijkheid de glanzende majesteit is. Ach, mochten we er alle komen hier. Is toch niet teveel. Maar U kent de Uwe, en daar buiten wordt niemand zalig, dat weet ik. Maar ik weet niet meer dat zijn, dat weet U alleen. Heilig Uw Woord. Gedenk het werk der zending. De Malari, Zuid-Afrika, Flebus, U mogen hem gedenken. nu ook zijn vrouw overleden is. Ach heren, ach heren, we hebben gezondigd, we hebben gezondigd en we zijn nog zonder. Vlees kan u niet behagen en onderwerpt zich aan uw wet niet en we dragen het om. totdat u daarvan verlossing biedt, Heere, heilige Woord, alsjeblieft. Om Jezus' wil, amen. We zingen nog een versje op zaal 119, vers 18. ZANG EN MUZIEK MUZIEK Geliefden is dit gedeelte, maar daarvan weet u het antwoord wel. Het gebed van een onbekeerd mens, nee, dit is het gebed van Gods kind. In de eerste plaats weet die de weg niet te gaan. Wat zei hij? Nee. Wat is het, Heer, leer mij de weg. Je zou toch zeggen, dat kind van God weet dat niet. Weet je wat een Heer overlaat? Een arm en ellendevolle dat op zijn naam hoopende is. Er zijn van die mensen die weten al waar ze lopen moet, maar Gods arme ziel weet niet. Leer mij de weg. Twee, geef mij verstand. Ik kom ook al op terug. En ik zal u wethouden. Ik zal ze onderhouden met ganse hart. Dus die mannen hebben ook geen verstand daarvan. Godvolken hebben geen verstand van je. Nou, dat hoor ik nooit. Nee, dat weet ik wel. Ze hebben allemaal verstand in de broekzak. Godsvolk weet het niet. Derde, doe mij treden op dat pad. Niet alleen wijs mij de weg, geef me verstand. Je kunt de weg weten, je kunt verstand hebben. Het gaat tenslotte om de vrucht. Doe mij treden, want die man die weet niet hoe die er komen moet en hoe die gaat. Nooit verhoord, nou ja, nooit verhoord. En dan twee bezwaren in de wandel. Zie maar, neig mijn hart tot uw getuizelenis en niet tot gierigheid, want gierigheid Het dienen van de mammon is de bron van alle kwaad. Dus die staat tegen. Twee, houdt mijn ogen af van ijdelheid, van wat niks is. Weet je wie ze zo heten? Abel. Nothingness, niks. Abel was niks. De wereld is niks. Dat is een wereld van ijdelheid zonder God. Dus, twee bezwaarden. De derde, bevestig die zeden. Die mensen zeggen niet, ik ben gezegend, ze zeggen heren, bevestig het aan me, maak het vast, want ik ben wankelende. En hij weer iets, weer een beetje bezwaar, hij zegt heren, dat ik niet, omdat ik gesmaat word, afval, Kijk, wend mijn smaatheid af, mijn smaatheid. Ik vrees, ben bang voor schampere woorden, voor smaad. Wens hem al uitschelden, verspotten en honen. Och heren, dat ik er nog niet aan val en overval. Wel uw rechten zijn goed. En dan het laatste, dat sluit het eigenlijk mee af, dat is heel mooi. Zie ik heb een begeerde tot u bevreden, maak mij levend door uw gerechtigheid, niet mijn gerechtigheid, niet mijn gehoorzaamheid, maar de gehoorzaamheid van Christus. De Heer onze gerechtigheid. Ik zal direct het woord gebruiken dat die geld is de vervulde wet. En de vervulde wet volgens Jacobus is de wet en vrijheid. Niet een ongewonde vrijheid, maar liefde. Want liefde is het meeste. Zie, dat is de kracht. Ach die liefde, die God zelf heeft en die hij geeft, want we bewinnen omdat we bewind worden. Dat is niet onze liefde. En kijk, dan ga je verstaan wat dan die psaallichten laten zeggen. Hoe lief heb ik u wets. Schots wets. Gods recht. Hoe liefhebben we dat? En het meeste van die is de liefde. Want zonder die liefde ben ik een klinkend metaal en een luide schel. Nou, daar eindigt het mee. Mooi, hè? Dus niet mijn liefde, eerst zijn liefde en weder liefde. Want we hebben hem lief, omdat hij ons eerst heeft Lief God, dan ga ik naar de details. Groeide vrienden, Heere leermijden, weg uw inzettingen. Weet je wat er echt staat? Dat woord leren, in het oud-Hebreeuws betekent dat eigenlijk wijzen met je vinger. Zoals een meester naar het bord wijst en zegt, heren wijs mij toch de weg, want ik weet het niet. En laat uw vinger mij sturen. En weet je mensen, dat heb God volgens mij elke dag nodig. En ze zeggen, als die vinger mij blijft sturen, kom ik aan het einde van de reis. maar als die vinger mij niet meer stuurt. Kijk, wij gaan altijd raden bij mensen, of bij de meerderheid, of bij een kerkgenootschap, of bij vrienden, of bij kinderen gods. Mag wel. Maar die psalm die hij zegt, wijs mij de weg, ontvliegde vrienden. We kunnen wel eens wat zeggen, maar niemand zal het smalle pad kiezen. En dan zegt de Heer, je moet door dat deurtje jongen, van rechts naar rechts kijken. Is dicht he? En meer, misschien zit er vanavond iemand op een knooppunt en die weet werkelijk niet wat de Heer nou van hem vraagt. Dan zegt de Heer, wijzig met uw vergaanwijziging moet. En blijf mij toch aanwijzen, want er zijn duizenden die zeggen, zo is het. Maar Heer, leer mij ze verachten. En leer mij U geboden. Het gaat altijd om persoonlijke overtuiging, persoonlijke gemeenschap. persoonlijk onderwijs. O ja, er is een adeling, maar ik heb het wel eens gezegd op een synode, en die zei, ja, ik ben er toch tegen en dat gelijk, maar de meerderheid was ervoor. Toen zei ze, waarom? Hij zegt, mijn hart zegt het, God zegt het in mijn hart. Maar ik zal je één ding vertellen, als je daar iets bij bevinding van hebt, ga je het eens afvatten. Want de meesten kennen de heren niet. Komen met hun ellende bij God niet, ook naar ontvangen genade niet. Weten precies hoe ze gaan en staan moeten. Gods volk weet het niet. Heren, hij maakt wij uw leven, uw woord, geef mij. Kijk, als je nou een kind wil hebben, wat krijg je nou? Leven! Heren, wacht even. Geloof je dat? Ja. Heren, mag ik vandaag daar naartoe? Vindt u dat goed? Of heb je het besluit al genomen? Hm? Leer mij uw weg, wijs ze mij eens aan, heer. Als uw weg niet is, hoop ik om niet te wandelen, hoor. Maar als u op uw weg is, dan zal ik tot het einde toe zulk gewonde wegschijnen. Maar laat me niet een oogenblikje zonder u zijn. Een oogenblik. Maar ja... Waarom doe je zo? De nere zegt het. Waarom ben je nou niet mee met alle mensen? Kan niet, de nere is zo. Dat is de weg. En ik heb je al gezegd, dat is een eenzame weg. Meestal, meestal. De wereld telt op vingers. Gods volk heeft maar één vinger, Gods vinger. Als die op zijn plek is, 2. Geef mij het verstand. Weet je wat dat betekent? Oorspronkelijk in de frontaal betekent dat, leer mij separeren. Nu misschien wel recht, als in de preking de separatie ontbreekt, is de preks geen preks. Leer mij onderscheid zien. Weert U me dat? Dus waarheid en valsheid, of halve waarheid, is ook geen waarheid. En het geloof spreken zonder dat de wet voorgaat, is een leugen. En u moet onthouden, geliefde vrienden, uiteindelijk in de vrediging gaat maar over één ding, dat is het offer. Dat is Gods rechtenstoel. Kijk, als die offraar komt, dan moet die niet zijn kleren scheuren, maar een gescheurd hart hebben. Schuldig staat, aardig. Doodvast. En dan een wonder boven wonder. Net zoals die kruisdrager, een vogeltrager. Dan zegt een heren jongetje, jij kunt niet betalen. Mijn zoon gaat het voor je betalen. En dan word je naar rechtszaal. Dus het is een rechtsomgronding, een rechtsombloting, dus ook een rechtsverzoening. En als je dat niet hoort, dan heb je geen separatie gehoord. Daarom zegt die machine natuurlijk altijd, hebt die gelijk in, als de separatie ontbreekt, is de prik niet zuiver, nemen ze alles mee. Heren, leer mij separatie, want, moet je luisteren mensen, zij leren tegenwoordig al honderd wegen, met zomaar één. En die zegt vroeg dopen, die zegt laat dopen, weet ik het. Ja, ik kan nog meer noemen. Ik heb al een dongerling gehoord die zei, het begint met de dankbaarheid en dan kom je bij de ellende uit. Ik zei, man je bent een grote dwaas. Zich verraast. Onderscheid tussen waar of al. En ik zei, als het 99% niet waar is, is het helemaal niet waar. is honderd procent een miet. Ah man, nou is dat toch lelijk te doen, nee hoor. Nee, nee, nee. Nee. Absoluut niet, nee. Ik heb er vreugde in. Heren, leer mij die separatie, want anders ga ik overal mee, mee hier een pootje daar en dan nog een en dan die dominee zus en dat volkje zo. Amen. Christus is wel middelaar van het verbond, maar niet hoofd van het verbond. Leren ze me duizenden tegenwoordig. En dan leren ze er nog bij dat je door de doop in het verbond overgaat. Maar de katechisme zegt anders, de katechisme zegt, Gij zijt in het verbond en gehoord gedoopt te wezen. Zelfs dat kind van David was maar zeven dagen, dus niet gedoopt, niet besneden. Maar het was wel een bondelingetje. Na de verbond in Christus, David zegt, Gij zult op mij niet wedekenen wat ik wil doen. En is dat mooi? Zo zijn er hier ook kinderen verstorven. Ik weet het nog, jongen. Dan mag ik misschien wel eens zeggen. Jij zult het op mij niet weten, Gerard, maar ik wil het op jou. Voelt u wel? Maar er is geen separatie meer. Je moet heel de gemeente meenemen, ja, ja, ja. En als de dominee houdt, houden ze allemaal en hebben ze allende kennis, niet waar? Nee, niet waar, nee. Nee. Als het een ernstige preek is, worden ze allemaal ernstig. En dat duurt een halve dag, zijn ze niet ernstig meer. Nee. Nooit meer goed te doen, wat die jongen me heen schreeuwt. Een vriezende, een grote vriend. Nee, maar zo leert onze gemeente dat. Ja, ik zei, kan wij weer wat schrijven? Niks. Zo leert onze kerk dat. Ik had van de week nog een gesprek met mijn vriend dokter, op het hoofd professor. Ik zeg, hij zegt, Jochi, we zijn de wet kwijt geraakt. En er is geen plaats voor Christus meer. die de wetsvervuller is. Als hij bij het kruis komt dat hem opgelegd is, het kruis van Christus zeggen ze nu aan. Hij droeg zijn eigen kruis en dan komt hij bij volgoed aan en dan draait een Heerde Jezus zich om. Dan zegt die jongen, geef mij je kruis maar, want je kunt niet betalen. Daarom zegt Abraham, hij zal zichzelf een lam ten brandstoffen voorzien. Maar jongetje, jij kunt niet betalen. En dat lam was ervoor dat Abraham er was. Nou geloof ik altijd dat een van de meest belangrijke hoofdstukken van de Heerlijke Schrift is Genesis 22. Dan vindt u de ganse inhoud en zaligheid, het lam op de berg geslacht. Er staat nu de moskee op, die zwarte steen. Want het dagelijks offer is weggenomen, is maar één offer overgebleven, door welke alles ontmaakt wordt. Die door een waar geloven, zo verloren zonder hem leren kennen in de openbaring en toepassing. Ach vriendje, dat dacht je, dat weet ik niet wat er toen gebeurde. Puntje destijds. Heel de wereld werd nieuw. Ik was als een stinkpaard thuis. Pak de zonde weg. Nou leed vrede maar op liefde uitgestort in de ziel. En ach vreesde niks. Nee vriend. Maar duurt niet lang krijg je zelf terug. Valt zwaar tegen, zwaar tegen. Kijk aan de, kijk, hij nou, die zal wel naar benen. Wijs mij heren, want alles, nog weg. Nee, nee, ga ik verkeerd. Betrouw ik u, maar dan ga ik helemaal verkeerd. En geef me verstand, separerende, wezenlijkheid. Dan zal ik die onthouden van ganser hart, onderhouden van ganser hart. Kijk, als je op de rechterweg gebracht wordt, en je bent een kind van God, kan je je hart mee. Kan je je hart mee. En als jij je hart weet, geweten tegen, dan staat er, derde, Nou, nu weet hij dat, dan vraagt hij of de Heer hem dat leert, want hij weet dat niet en hij zegt, Heer, nou kan ik nog niet eens op dat pad lopen. Hé? Nee. Nee hoor, nee. Nee, nee. Moet je maar lezen. Doe mij treden op het pad uur geboren, daarin heb ik lucht. Kijk op het pad der geboren, wat is dat nou? Het komt toen in het laatste vers uit. Dat zijn de geboren Christi. Liefde tot een vijand. Weet je wat je voorbestemd? De weduwe en wezen bezoeken in hun verdrukking. Nou de weduwe en de wezen, een kenmerk van de kinderen gods, het zijn weduwe zijn wezens, maar ook echte weduwe weden. De eenzame, de miskende, degene die de wet niet weten, de dwazen, de gansmoedig en verslagenen, de alleen gelatenen, Nou ja, heren, doen we dat zo, want... Zal ik u wat vertellen, mensen? Moeten we dag en nacht roepen? Moeten we dag en nacht roepen? En hij heeft niet geroept, maar hij heeft verder geweten. En we roepen het niet, daarom roept hij God en zegt, heren, doe u dat dan. Niet ik. Wie vader of moeder, zoon of dochter, liefhebben over meis, meis, nie waar. Nee. Kijk er wat tegen. Of je daar wat tegen kunt of niet, maakt me niks uit. Dit zegt God, is het woord. Je biedt hem. En ik zal Want daarin heb ik lust als liefde. Lust is een vrucht van de liefde. Nou, het zijn drie dingen. En hij kan het allemaal niet. Hij weet het allemaal niet. En hij kan zijn voeten niet vinden op dat pad. Niet. Enkel vlees. Maar ik kan het niet verdragen van zichzelf. We hebben vorige keer gezien, mijn ziel kleeft aan het stof. Vlees. Nou, een tegenkanting. Neig mijn hart tot uw getuigenis en niet tot fierheid. Dat is het dienen van de geldgod, de mammon. De geldgod, de liefde tot het geld en eer is de wortel van alle kwaad. Nu zult U zeggen, hier staat het, dat een heren je kan leiden tot de geldgod. Kan soms in de weg der beproeving. onder de toelating God. Dat is het tweede, he? Het is de geopenbaarde wil van God. Maar soms is er ook de verborgen wil van God. En de verborgen wil van God is de toelating. Om je te laten gaan. Om een ogenblikje te laten gaan. Met al die dingen die we bezighouden, wat we door God niet bezighouden zoekt het u de wortel van alle kwaadheid. O wie heeft dat niet? Nou eerlijk. Er zei eens iemand tegen mij, de partij die het meeste heeft in de wereld is halen, hebben en houden. Weet je, mensen, als ik eerlijk ben, zitten hier ook. En wij zijn er ook van afgeren, want anders haak ik er in onder. Men kan zelfs er niet mee breken, hè. Kijk, je kan wel weglopen, maar niet terugkomen. Staat ook in psaal 9, dat is heel mooi, hè. Of God zich bekeert. zich weer naar je toekeert, waar je van hem afgekeerd was. Mijn lieve vrienden, zit hier nog voor die mensen, die met zichzelf geen raad weten. Ja, het zal wel mis weten met mij. Er zal nog nooit wat van waar geweest zijn, want daar heb ik stukken gedachten mee. Maar gevlees vergeet één ding, vlees strijdt en vlees blijft. En dat onderwerpt zich de wet God. Daar begint hij te roepen. Op dat God strijden met zijn vlees. En overwinnen. Kijk, soms zijn er zonden die komen tot je. En je voelt de macht van de zonde en je weet ze niet te breken totdat God ze breekt. Dus eerst een begeerte tot de zonde en dan de daad van de zonde. Nou de fariseeën zeiden die begeerte is niet erg. Dus de geestelijkheid er weg. Ze zeiden alleen de daders zijn zonde. Dat is niet waar he? Want wie een vrouw aanziet om te begeren heeft zonde gedaan. Uw begeriging naar geld heeft zonde gedaan, opdat ge nooit iets zoeken bij uzelf, maar in en uit hem al heen. Zit er iemand in de knoop vanavond? Hij zegt Amos die knopen ontbinden. Nou, daar zijn we. Hij zegt, wend mijn ogen af van de ijdelheid. Natuurlijk niet de natuur ook, ook dat. IJdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid. En als jullie dat in prediken lezen, bedenken dat alles wat zonder God is, is ijdelheid. Dus wij zoeken vaak heel veel dingen die zonder God zijn. Kijk, dat is de dwaling van ook de christelijke politiek. Daar zoeken we oplossingen die zonder God zijn. Ik heb weleens gezegd, politici in deze dagen kunnen alleen profetisch arbeiden. Een profetisch woord. Een kind van God, hè? Een urnenmuur gebouwd in een stadje, een kind van God. Heren, moet dat nou in ons stadje, een urnenmuur bouwen? O, men scoomt ermee onder God terug. En de heren zeggen, ik zal het maken. Toen vraagt ze aan die burgemeester of ze in de gemeenteraad spreken mag. Hij zei, maar wat? En er lag zoveel slag, dat er een in de muur kwam. Voelt u? Maar wij zoeken vaak het isolement. En we denken dat we achter bepaalde muren veilig zijn. Maar ik zal je één ding vertellen, alle muren zijn nu gebroken. Geen muur meer niet staan. Niks meer. Laatste. Moesten, nee. En als we nog door genade de moed hebben eerlijk te handelen. Een wonder, he. Meegaan, makkelijk. Dat is een mooie gelijkenis van de vissen, he? Hoe ze vissen vangen. Dan vangen ze twee soorten vissen, levende vis en dode geraamters. Staat de letter. Gelijkenis. Nou, vertel me nou eens. Wie gaat met de stroom mee? Dode vis. Altijd met stroom mee. En een levende vis gaat altijd tegen de stroom. Ja, maar zo wil ik niet hoor. Dan heb ik smaakheid. Dan gaan ze een beetje spotten en dan lachen. Nou ja. Dat is gebeurd. Dat een heren toch opening gaf. En zei, de weg des herens volmaakt zich goed, heren. Al gooi je ze maar eruit. Doe maar. En al wil u ook niks meer van me weten. Dat kan ik goed begrijpen. Kijk, dan krijg je afhankelijk leven. Toen word je de paus niet geregeerd door een predikant. Dan gaat God geregeren in je leven. Koning krijgt derd hevelen. En als ze dan domineren en je mag niet zeggen dat Christus alles is. Anders dan werkt de duivel in je, dan werkt de duivel in die man. Wat ben jij zo? In? Alle. Of niks. Of niks. Nou. Dan wat? Af, we zingen maar een feestje nog. Nu is het leven. MUZIEK. Ik wil eigenlijk een gedeelte behouden, ook in dit verband met Jacobus het eerste hoofdstuk. En ik lees u dat. Vers 27 tot en met het einde. Nee, 22. En zijt dades des woords, en niet alleen woordes, heb ik, hè? Leer mij het pad uw geboden bewandelen. Uzelf met valse overleggingen bedriegende, dus die alleen een hoorder is en geen dader, Die wegen niet krijgt te wandelen, omdat God hem dat leert. Het is een bedrieger. Hij bedricht zichzelf. Want zo iemand is een hoorder, deshoord zijn niet een dader. Dat is een man gelijk die zijn aangeboren aangezicht bemerkt heeft in de spiegel. Wat is de spiegel? Dat is de wet. Je kan ook wel zeggen, dat is Christus. De lezende wet. Wat gaat er onderweg? En wat ziet hij daar? Zijn aangeboren aangezicht. Een gezicht is altijd het beeld van de ziel. In het gezicht zie je de ziel. Dus zijn gevallen natuur, zijn verzonderte ziel, ziet hij in de spiegel daar weg. want hij heeft het zelf gehad bemerkt en hij wilde er niet van weten. Hij is weggegaan. Hij zegt mij te zwaar. Zo erg is het niet. De Bijbel is niet goed. En we hebben met de wet niks mee te maken, die lezen ze niet meer bij de heuvelen, die lezen ze in de kerk, niet, niet. Hij zegt, ik ga veranderen van kerk, mij te zwaar. Pech aan. Want hij heeft zichzelf bemerkt, is weggegaan en heeft er stond. Vergeten hoe het daarnet was. En gooit het ook nog van zich. Niet meer aan denken. Niet meer aan denken hoor. Veel te benauwd. Nee. Maar die inzieten staat, eigenlijk letterlijk die buigt. die op de grond gaat kruipen en inziet in de volmaakte wet. Nog heel veel mensen leggen dat wetjes uit en zeggen dat het de wet die volmaakt is. Nee, daar staat de vervulde wet. Gemeenten, lieve vrienden, mensen die meeluisteren. Er is er één die de wet vervuld heeft. Je moet altijd onthouden van de Heer Jezus. Hij is wat ik niet ben. Hij doet wat ik niet kan. En hij betaalt wat ik nooit meer betalen kan. Nou, dan leef ik de bouwer onder dat oordeel. En ik krijg die in te zien in de volmaakte wet. Wat voor wet? Die der vrijheid is. Want waar de geest God zit, is een vrucht van genade, daar is vrije, wacht even, niet ongebonden, maar gebonden vrijheid. Door de liefde aan God worden we. En daarbij blijkt, wat niet iedereen blijkt, sommigen hebben gesmaakt de breezer spier, het goede woord God, en keren zich toch af. Er is dus soms een tijdelijk ontvangen van de bediening des Geest. En toch afpakken. En dan zegt de Heer, niet meer voorbidden, zegt Paulus. Nee, afgelopen. Maar daar ben je blij. Deze geen vergetelijk gehoorde geworden zijnde, maar een dader des werks. Dat is de vrucht. Door de liefde. Heb ik al gezegd. Zij is gelukzalig in dit te doen. Ja. Want de liefde van deze is meest en de liefde verleden, de groot God. En indien niemand onder u denkt dat hij goddienstig is en zijn tong niet in toom houdt, maar zijn hart verleidt, dezelfde goddienst is ijdel, is niks, niks waard. Maar de zuivere en onbevlekte goddienst voor God en de Vader is deze. Weed u en wees u bezoeken in hun verdrukking. en ze zal onbesmet bewaren in deze wereld. Schanaal. Doe je dat? We hebben het net gezien. De Heere Woerhoff. Nou, ik ga nou verder, want ik kom straks erop. Bevestig uw toezegging aan uw Knecht die uw vrezen toegedaan is. De Heere spreekt één keer en tot twee keer toe. Al Godvolk. Twee keer. Hij bevestig de zegen. Hij maakt het door de bediening des Geestes vast. Uw vreze is de kinderlijke vreze, niet de angst waar ze ze lieten. Ik heb niet ontvangen de geestelijke vreze wederom. Tot veroordeling zeg ik. De geest, van aannemer tot kinder door welke de kerk roept, die vervaart. want dat had hem. Nou, hij zegt, heren, maak het toch vast. Zingt David ook het? Neem mijn hart op de vrezen van uw naam. Bevestig aan uw knechten zegen. Geef het niet over aan ijdelheid. U alleen kunt dat doen. Nou dan heb je nog iets, als je deze weg gaat wandelen en mag wandelen, als de heer je daartoe afzondert, toch opbekeert, dan word je gesmaakt. Kolbrugge zegt mooi, hij zegt, vroeger groepte ze me allemaal, Kolbrugge, dag Kolbrugge. Maar toen Christus in mijn ziel geboren werd, zegt hij en ik hem Als ze me volkomen zalig maken. Wijsheid, gerechtigheid en heligheid. Groeten ze me niet meer. Het lijkt wel of ze getrokken zijn. Nog zo. Ik zei, met die man moet je niet te doen hebben, die maakt je allemaal pessimistisch. Niet waar. Maar het oordeel gaat voor de prijspraak. En de veroordeling voor de verzoeking. Hij zegt, heren, maar ja, ik ben bang als ik gesmaakt word, dat ik niet standvaster blijf. Ik heb veel mensen geroezen. Hij zegt, heren, wil je uw smaatheid? Nee, mijn smaatheid Als ik gesmaakt word. Dat de haftakken niet invallen en overvallen. Die ik vrees, hij zegt, ik ben bang. Als ik verwolgd, bespot, gehonderd, geslagen, geplaatst, gekruiseld word. Je weet Johannes Huss zit in de gevangenis. En dan komt een man bij mij en zegt hij, je kunt vrij worden. Ik zei, nee. Ik zal leiden om Christus wil en naar huis gaan. Welke rechten zijn goed? Vertrouw op uw gerechtigheid. Niet mijn rechten zijn goed, maar uw rechten zijn goed. Nou, daar begint hij he. De liefde gaat werken, ik heb hem beheerd. Maak mijn leven door uw gerechtigheid. Mijn lieve vrienden, gezijd tot het minste niet bekwaam, maar tot alle dingen die niet behoren, ook de ontvangenaar. En hoe vraagt die de levendmakende bediening om alleen uit de gerechtigheid van Christus te leven. uit zijn volbrachte offran. En ik denk weer aan Abraham, Genesis 15, staat dat hij een toegerekende gerechtigheid kreeg op het geloof, in het zaad, Maar dan komt de Heer er terug in Genesis 17 en dan zegt hij, wandel tamim voor mijn aangezicht. Wie is het aangezicht? Dat is Christus. En tamim betekent niet alleen oprecht, maar ook volmaakt, volwassen, volmaakt. Dus wandel volmaakt. Wij denken als we met God te doen hebben, kunnen we onvolmaakt wandelen. Nee, dat kan niet. Moet je niet eens willen. Gedoofd God niet. En dan krijgt die een verbond, een verbondsteken. Dat is de besnijderis. Dat geschiet met een mes, een stenen mes. En een deel van de voorhuid, dat is de oude natuur, wordt afgesneden. En het bloed komt op het zaad. Maar goed, het gaat nou te ver, daar gaat het allemaal niet op in. Maar, dan staat in Romeinen 5 en 11 dat de bescheidenis het teken was van de gerechtigheid ofwel de rechtvaardigheid desgelogens. Dus in Christus wandelde hij voor God rechtvaardig! In Christus! Hij heeft de hele tijd ongebeden. Want hij ziet geen zonde meer in zijn Jacob en geen overtreding in zijn Ezra. Als dat u de beurt valt. Want hij ziet u aan in zijn lieve zoon. De Heer een weinige rechterheid, meer heb ik niet en meer wil ik niet. De rest mag hij allemaal hebben, loopt omhoudt hij ze. Geef mij Jezus, want ik sterf. Nee, nee, nee. Zet de hobby's, of ik sterf. Of ik sterf. Kijk, je krijgt leven buiten jezelf. Die zegt, ik ben de weg. Ah heerlijk, daar ga je in staan. Wordt omgeleefd. De waarheid wordt omgeleefd. Bevindelijke goddienst. En het leven. Wat de vriend Freek in Werk en Damkind verhaalt, Zijn vrouw werd bekeerd, hij werd vijandig. Hij trok een geel pak aan haar rode stront af. Hij ging met God vechten. Verloren zaak hiervoor. Toen kreeg hij zijn kind een pinda in de neus. Ja, nou praat je toch gekker dan je neet, zeg maar. En het kind stond op sterven. Verstikken. En toen zag hij het als een schuld. En wanneer vernoemden ze al dat? God in Christus heeft hem gevonden. Toen was zijn lieve vriend van hem, elke maand dat hij in Amerika was, belde hij een keer en ik met hem. Ja, wie ben ik? Hij was het. Kijk, zoie! En dan vreken die, ach dominee, ik deug niet, klopt precies jongen. Maar er is er een die voor je deugt. Ja dominee, ik geloof dat. Die zeggen, hoe dieper je die leidt in de ontdekking. Weet je wat ze vroeger zeiden? Ontdek de kerel. Kan niks van zichzelf. God nodig. Ik zeg, hoe diep die leidt in je vleeslijk bestaan, hoe heerlijker dat adem lijkt. Heer bevestig mij de zee. En zo mag de kerk nou wandelen. De vrijheid is niet een vleeslijke vrijheid, dat is niet de vrijheid des vleesjes, dat is het kindschap. En die vrijheid is de vrijheid en liefde om eerder tevreden, mogen het zijn, in zijn wegen te wandelen. En dat is een liefdedienst, vrienden. Oh, dat is zo'n liefdedienst. Dat is een eer dat dat rommeltje soms eens opruimt in je leven. Ik wens het je alle toe. Hoef je niet duizend boeken meer te lezen. Want die zegt dit en dat, ik heb allemaal commentaaren maar op de beeld gegooid. Ik zeg, heren kwijtst u het met uw vinger alstublieft al genoeg. En neig mijn hart dus tot te vrezen van uw naam. Want als ik die theologen zie, dan vechten ze zo hard met elkaar en boven juichen ze samen. Dat zou ik maar niet doen, nee. Dat is ook niks. Nee, nee. Ja, Luther, dit Calvin, ja, ja. Maar geloof dat ze bijbestanden jouw gevoel, en dat ze mee zijn om het eeuwig welbegaan. Want God was ons ten schuld in het strijdperk van het leven, en onze koninges van is als God gegeven het zuil geschonken, met een aanval, en bij de verdere voortduur, tot lof van zijn heerlijke naam, het enkelgenade, amen, laten we eindigen. Ach Heren, als u zegt ik luister niet meer naar je, luister dan naar uw Zoon voor mij. Want u hebt gezegd, Heer Jezus, indien Hij is witt in mijn naam op mijn rekening, op mijn persoon, op mijn arbeid, op mijn verzoenende arbeid, Mijn vader had ook gehoord. Oh, hoor ons dan, alsjeblieft. Om Jezus' wil. Amen. We eindigen met de laatste versie, denk ik maar. Dus 20. Ja. GELUID VAN MUZIEK EN ZANG. MUZIEK. U mogen dan in vrede naar uw huizen gaan. O Vader, dat uw liefde ons blijkt. O Zoon, maak ons uw beeld gelijk, O Geest. Zend U het troost ons neer, drieëne God, Uzij al de eer. Amen.