11​/​28/​12

សៀវភៅជីវិត

ព្រះគម្ពីរជាកម្រងសៀវភៅដែលចម្លែក ហើយចាស់ជាងគេ (សៀវភៅខ្លះ បានសរសេរតាំងពី ១៥០០ឆ្នាំមុន គ.ស. ម្ល៉េះ។ ព្រះគម្ពីរជាព្រះបន្ទូល របស់ព្រះ គឺជាព្រះហើយ ដែលបណ្ដាល ចិត្តមនុស្ស អោយតែង ទៅតាម ព្រះហឬទ័យ របស់ទ្រង់។ កុំអោយច្រឡំ ព្រះគម្ពីរ មិនមែន ជាសឿវភៅ សាសនាទេ គឺជា សៀវភៅ ប្រវត្ដិសាសន៍ និងលើសទៅទៀតផង ព្រោះព្រះគម្ពីរ បានសរសេរ បា្រប់រឿង ដែលកើត ឡើងមុន ប្រវត្ដិសាសន៍ ទៅទៀត គឺតាំង ពីគ្រាដំបូង រហូតដល់ រឿងមនុស្សជាតិ មានជាតិសាសន៍ និងភាសាផ្សេងៗ ដែល ប្រវត្ដិសាសន៍របស់មនុស្ស មិនទាន់ទាំង បានចេះ កត់ត្រាទុក នៅឡើយផង។ ចម្លែកណាស់ ទៅទៀត ព្រះគម្ពីរ មិនត្រឹមតែ សរសេរ អំពី ព្រឹត្ដិការណ៍ ដែលកន្លង មកហើយ ប៉ុណ្ណោះទេ គឹព្រឺត្ដិការណ៍ ខ្លះមួយចំនួន កំពុងតែកើត ឡើងសព្វថ្ងៃ ដើម្បី តម្រូវនឹង ទំនាយ ដែលបានសរសេរ ទុករួច មកហើយផង លើសពីនេះ ក៏សរសេរប្រាប់មនុស្សអំពី ការនឹងត្រូវកើត នៅពេល ខាងមុខ ទៀតផង។ ព្រះគម្ពីរ បានត្រូវ បកប្រែស្ទើរ ទាំងគ្រប់ភាសាហើយ សព្វថ្ងៃនេះ ហើយគ្រប់សាសន៎ និងគ្រប់ជំនាន់ ត្រូវបានអាន។

ព្រះគម្ពីរទាំងមូល បានត្រូវចងក្រង ដោយ៦៦សៀវភៅ គឺះ ៣៩ សៀវភៅ ជាគម្ពីរ សញ្ញាចាស់ (សៀវភៅ ដែលបាន សរសេរ អំពីព្រឹត្តការណ៍ មុនកំណើត ព្រះយេស៊ូវគ្រិស្ទ ហើយក៏ជាព្រះគម្ពីររបស់ ជនជាតិជ្វិហ្វ ផងដែរ) និង ២៧ សៀវភៅទៀត ជាគម្ពីរសញ្ញាថ្មី (សៀវភៅ ដែលបាន សរសេរ អំពីកំណើត ព្រះយេស៊ូវ គ្រិស្ទ និងព្រឹត្តការណ៍ ក្រោយមកទៀត តែឥតបានទទួល ស្គាល់ ដោយជន ជាតិជ្វិហ្វទេ លើកលែងតែ ជ្វិហ្វគ្រិស្ទាន ប៉ុណ្ណោះ)។ ព្រះគម្ពីរ ទាំងមូល មានអ្នក សរសេរ ប្រមាណ ជា៤៤នាក់ (ចំនួនមិនប្រាកដ ដោយសារ សៀវភៅខ្លះ មិនប្រាកដ ឈ្មោះអ្នកនិពន្ធ)។

ថ្វីត្បិតតែ មានអ្នកនិពន្ធ ច្រើនខុស ជំនាន់គ្នានិង ខុសសាសន៍គ្នា តែដឹកនាំដោយ ព្រះវិញ្ញាណ បរិសុទ្ធរបស់ព្រះ តែមួយ គឺនិយាយរឿងតែមួយ ជាមួយគ្នា គឺ អំពីព្រះ និង មនុស្ស។

តួអង្គសំខាន់ទី១ ក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូល (ទាំងសញ្ញាចាស់និងសញ្ញាថ្មី) គឺតួអង្គ ព្រះយេស៊ូវគ្រិស្ទ ទោះតែនៅ ក្នុងគម្ពីរសញ្ញាចាស់ មិនបានបញ្ចេញ ឈ្មោះទ្រង់ ក៏ពិតមែន តែគោលដៅ និងនំទាយបាន ចង្អុលបង្ហាញ ពីអង្គ ព្រះគ្រិស្ទនេះឯង និងទី២ គឺតួអង្គ មនុស្ស។

ទី១ ព្រះយេស៊ូវគ្រិស្ទ- ទ្រង់ជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះ ដែលគង់នៅជាមួយព្រះតាំង ពីអស់កល្បមក ហើយទ្រង់ក៏ជាព្រះ ដែលបង្កើតមនុស្ស សត្វ និងរបស់ សព្វ សារពើ ទាំងអស់ផង។ ទ្រង់យាងចុះពីស្ថានសួគ៍មក ចាប់កំណើត ជាមនុស្ស ដើម្បី ប្រាស្រ័យ ទាក់ទង ជាមួយមនុស្ស អោយបាន ជិតស្និត ដើម្បីផ្សាយ ដំណឹងល្អ អំពីស្ថានសួគ៍ និងទ្រង់មកសុគត ដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សមានបាប ដើម្បីអោយមនុស្ស បានទៅ នៅស្ថានសួគ៍ ជាមួយនិងទ្រង់។

ទី២ មនុស្ស - ដោយសារព្រះគម្ពីរ មនុស្សបានយល់ដឹង អំពី៖

១_ កំណើត, ជិវិត, ព្រលឹងរបស់ខ្លួន និងរបស់ ដទៃទៀតនៅជុំវិញខ្លួនផង។

២_ បំណងព្រះហឬទ័យនៃព្រះអទិករ ជាអ្នកបង្កើតខ្លួន ដែល ទ្រង់ចង់អោយ មនុស្ស មានសេរីភាព ពេញលេញក្នុង ការជ្រើសរើស។

៣_ គឺមនុស្សខ្លួនឯងផ្ទាល់ ជាអ្នកជ្រើសរើស យកអំពើបាប ដែលជារបាំង មិនអោយឃើញ ឬស្គាល់ព្រះ ហើយនឹងនាំមកដល់ នូវសេចក្តីស្លាប់ ទៀតផង។ ដូច្នេះមនុស្សក៏ត្រូវ តែសម្រេចចិត្ត ជ្រើសរើសយកជីវិតវិញ ក៏ដោយខ្លួនឯងដែរបើចង់អោយជីវិតខ្លួនរស់។

៤_ ជីវិតពិតប្រាកដ របស់មនុស្ស គឺជាព្រលឹង ដែលជា ខ្យល់ដង្ហើម មកពីព្រះ ហើយនឹងរស់ នៅអស់កល្ប ជានិច្ច ដែលហៅថាស្លាប់នោះ គឺព្រលឹងនោះ ត្រូវរស់ នៅសា្ថន នរក អវចីយ៍ អស់កល្បជានិច្ច ឥតបានជួបព្រះឡើយ។ ឯជីវិតរស់ គឺព្រលឹង ដែលរស់ នៅស្ថានសួគ៍ ជាមួយ និងព្រះអស់កល្ប ជានិច្ចដែរ។ ដូច្នេះស្លាប់ មិនមែនជាទីបញ្ចប់ នៃជីវិតទេ ឯទីបញ្ចប់ ឬអវសាន្ត នៃជីវិតនោះ គឺឬមួយ នៅស្ថានសួគ៍ ឬមួយ ក៏ស្ថាននរក អវចីយ៍ អស់កល្ប ជានិច្ច។

៥_ សេចក្ដីសង្គ្រោះ ដល់ជីវិត ព្រលឹងរបស់ខ្លួន តាមរយៈជំនឿទៅលើ ព្រះយេស៊ូវ គ្រិស្ទ ដែលទ្រង់ អាចជួយ មនុស្សអោយ រួចពីបាប ហើយបាន ទៅនៅ ស្ថានសួគ៍ របស់ទ្រង់បាន។

ដូច្នេះព្រះគម្ពីរជាប្រភព សៀវភៅដ៏ សំខាន់ ណាស់សំរាប់ គ្រប់ទាំងដំណរ ជីវិតមនុស្ស។ ជីវិតមនុស្ស លើភព ផែនដីនេះ ពេញទៅដោយ អាថ៍កំបាំង តែព្រះគម្ពីរ បានលាត ត្រដាង នូវអាថ៍កំបាំង និងបានឆ្លើយ នូវចម្ងល់របស់ មនុស្ស មួយចំនួនធំហើយ។ បើគ្មានព្រះគម្ពីរទេ នោះមនុស្ស នឹងត្រូវបន្ដររស់ ក្នុងអាថ៍កំបាំងនេះ គឺរស់ ក្នុងសេចក្ដីសា្លប់ គឺគ្រាន់តែដកដង្ហើម រង់ចាំំ សេចក្ដី ស្លាប់ មកដល់ ប៉ុណ្ណោះ។

ខ្ញុំសូម អរគុណព្រះអង្គ ដែលអស់លោក បងប្អូនបាន ជឿទុកចិត្ដលើព្រះបន្ទូល ដែលនឹងនាំ មកនូវសេចក្ដីសង្ឃឹម ដល់ជីវិត អស់លោក បងប្អូន។